Dit is geen voetbalcolumn, momenteel wel het meest populaire genre. Ondanks het WK voetbal gaat ook het gewone leven verder. Terwijl vanmiddag de Oranjemannen proberen de Kanaries te vangen zullen de apotheken vanmiddag tussen 4 en 6 gewoon open zijn. Ook de politiek heeft de afsluitende barbecue kennelijk overleefd, ondanks de hitte is de saté kennelijk toch vrij van Salmonella gebleven.
Deze column is een korte reactie op de besluiten die de kamer, met de buik nog vol, even nam. Demissionair Minister Klink moest een tekort op zijn begroting wegwerken. Er is altijd een tekort op de begroting voor de zorg. Kennelijk komt het bij niemand op dat dat een teken is dat je ofwel niet kunt begroten ofwel van te voren al weet dat je tekort komt en de kluit dus willens en wetens belazert. Maar goed, het feit ligt er en Klink had besloten het geld bijeen te brengen door een eigen bijdrage te gaan heffen op logopedie, ergotherapie en psychologen. Een tientje per keer, dus een redelijk beperkt bedrag. Meestal zijn dit eindige behandelingen zodat het bedrag per patiënt beperkt blijft.
“Slecht plan”, aldus de Kamer, “dit kan er toe leiden dat de arme patiënt helemaal geen hulp meer zoekt.” Het geld moet maar ergens anders vandaan komen. En dan treedt de standaard reactie in. Als er geld moet komen en het is even niet duidelijk waar het vandaan moet komen richten alle blikken zich automatisch op de farmacie.
De patiënt die niet voor goedkope medicijnen kiest moet maar gaan bijbetalen. Dat lijkt best logisch, maar dat is het niet. Iedereen die over kan op goedkopere medicijnen is al overgezet ten gevolge van het preferentiebeleid, IDEA model of gewoon omdat apotheken al jaren substitueerden voordat dat moest. De patiënten die niet zijn overgezet op generiek gebruiken duurdere middelen uit farmaceutische overwegingen, een enkele querulant of IZA verzekerde wellicht uitgesloten.
Het gaat dan om epilepsie patiënten die een risico lopen op een aanval bij vervanging van hun Depakine. Dat is niet alleen een medisch risico maar ook een maatschappelijk risico voor de patiënt die na een aanval ook meteen een half jaar zijn rijbewijs kwijt is. Of het gaat om de transplantatiepatiënt die door een wijziging in zijn ciclosporine de kans loopt op afstotingsreacties. Niet voor niets heeft het Winap een lijst van farmacokinetisch kritische stoffen opgesteld waarvan substitutie wordt afgeraden omdat de risico’s te groot zijn.
Klink heeft er op gewezen dat er extra kosten op het bordje komen van deze patiënten. En dan gaat het om levenslange behandelingen bij patiënten die het doorgaans toch al niet te breed hebben. Hier past dan ook maar één oproep aan de Kamer: verzin eens wat nieuws!
Auteur: Independiente
© ApothekersNieuws 2010, op dit artikel rust copyright.
De Crux zit hem in de herberekening van de GVS clusters. Een GVS cluster is breder dan Depakine met Valproinezuur of Cozaar met losartan.
De GVS limiet wordt drastisch verlaagd waardoor losartan de vrijloper wordt en voor alle overige AT2 antagonisten fors moet worden bijbetaald.
De “lekkage” naar Me-too preparaten wordt op deze manier gestopt.
Farmacotherapeutische substitutie, afgedwongen door zorgverzekeraars, dreigt op zeer forse schaal te worden doorgedrukt. De GVS limiet zal dermate laag worden gesteld dat in feite de WHO lijst van 200 essentiële geneesmiddelen in Nederland nog worden vergoed. Voor alle overigen zal fors tot zeer fors moeten worden bijbetaald.
Eelke van der Veen diende een Motie in om dit mogelijk te maken. De Minister accepteerde de Motie met liefde. De CDA’er A Klink kan zo de PvdA de schuld geven als dit kwaadaardig plan tot de voorzienbare calamiteiten gaat leiden.
Eelke van der Veen is er met open ogen ingetrapt. Het zal de apotheekhoudenden en de hele farmakolom niet veel helpen. Failliet gaan we toch wel en dat vindt de NZa geen enkel probleem. Zij dient uitsluitend toe te zien op de continuïteit van de zorg.
Ondertussen mag Meander Ziekenhuis een gigantisch nieuwbouw Ziekenhuis bouwen, klassieke stijl; Hotel functie wordt de motor. 6.8 ligdag per patiënt. In de USA is dat 2.7 bij Kaiser Permanente en 3.8 bij het gemiddelde USA ziekenhuis.
Kosten van een ziekenhuisbezoek in Nederland bedragen dan ook 12.500 euro per patiënt. 2.7 of 6.8. Een slok op een borrel. En de KP ziekenhuizen zijn befaamd om hun kwaliteit: het handen wassen is daar wel ingeburgerd, dankzij strenge protocollen.
Janneke Schermer op de webcast 24 juni 2010: “zorgaanbieders moeten voorzichtig zijn met kritiek op ambtenaren en politici. Jullie weten niet wat wij allemaal doen en hoe hard wij wel niet werken. Wij doen allemaal ons best en dat ontgaat zorgaanbieders ten enenmale.”
Oproep aan Tweede Kamerleden om wat nieuws te verzinnen is aan autisten gericht. Logopedisten weten hoe daarmee om te gaan en dat merken de apotheekhoudenden.
Beetje overdreven reactie lijkt mij.
Herberekenen deden we vroeger ook en meestal verlaagden de fabrikanten de prijzen. Of je krijgt meer van die refund acties bekend van de apotheekkennisbank.
Ook in Griekenland en Duitsland gaan prijzen of vergoedingen voor deze me-too’s naar beneden.
Op zich is het niet zo dat alle mensen goedkope middelen krijgen natuurlijk. In Den Haag wordt vooral Nexium en Crestor meegegeven, omdat ze gratis zijn voor het ziekenhuis als part of the deal.
Raadsel tot slot: Wie heeft jaren meegedaan met Convenanten en nooit iets ingeleverd?
Antwoord: Nefarma(leden).
Dus die zijn nu aan de beurt. Ik kan er goed mee leven!
GVS limieten zullen fors lager worden gezet. Niet alleen bij de PPI’s en statines, maar ook bij de ACE, de AT2 en de tryptanen. En de anti-epileptica e.d. Taakstelling van 20% moet worden opgebracht. Dat is voor de farmaceutische zorg 800 miljoen euro. Reken het zelf maar uit. GVS clusters is wat anders dan de 1 op 1 preferentie.
In het verleden is de herberekening met de fluwelen handschoen gedaan. Centen kwestie. Nu gaat heet om 10 tallen euro’s. Is eerder vertoond in de USA.
Per 2012 komt er nog wat nieuws aan. Ook dat s eerder vertoond in de USA.
NIets nieuws onder de ZON. De gevolgen van dat beleid zijn ook bekend. Het blijft een raadsel waarin de Nederlandse beleidsmakers eenzelfde weg afleggen als de uitkomst bekend is.
Zie de Managed Care handboeken. Die worden in Nederland pagina voor pagina afgelopen. Bijzonder merkwaardig en bovenstaande inbreng is zeer zeker geen overdreven reactie.